ภาวะโลกร้อน

อากาศตามฤดูกาลวิทยา หรือ Climatology เคยเป็นการค้นคว้าเล็ก และ การค้นคว้าที่ถูกมองข้าม โดยนักวิทยาศาสตร์ ครั้งอดีต แต่การค้นคว้าที่สำคัญเมื่อต้นศตวรรษที่ 19 ได้เปลียนทุกสิ่งทุกอย่าง และทำให้การค้นคว้าเกี่ยวกับโลกร้อนได้กลายเป็น การค้นคว้าที่สำคัญทีสุดในโลกปัจจุบัน

พ.ศ.2367 (ค.ศ. 1824)

นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศษ Joseph Fourier เป็นบุคคลแรกที่ได้นำคำว่า ก๊าซเรือนกระจก มาสู่สายตาชาวโลก และ การค้นคว้าของเขาได้ถูกบันทึกไว้ที่ มหาวิทยาลัย Paris's Académie Royale des Sciences ณ กรุงปารีส

พ.ศ. 2404 (ค.ศ. 1861)

นักฟิสิกส์ชาวไอซ์แลน John Tyndall ทำการค้นคว้าเกี่ยวกับการ สร้างความร้อน และ ดูดซึมควมร้อนจากอากาศ โดยแก็ซ รวมถึง การค้นคว้า CO2 และ H2O เขาแสดงให้เห็นว่าก๊าซ คาร์บอนไดออกไซค์สามารถดูดซึม รังสี อินฟราเรดได้ และมันสามารถทำให้เกิดการเปลียนแปลงในอุณภูมิ Tyndall เคยกล่าวไว้ว่า "รังสีจากดวงอาทิตย์. . .พลังที่สามารถผ่านชั้นบรรยากาศ แต่เมื่อรังสีของมันถูกดูดซึมโดยโลก มันจะถูกยิงกลับออกไปในอวกาศ ทั้งนี้ ไม่มีวันกลีบไปด้วยปรีมาญเท่าเดิม ถึงแม้ว่าชั้นบรรยากาศโลกจะปล่อยให้รังสีจากดวงอาทิตย์เข้ามา แต่มันจะไม่ปล่อยรังสีออกไปง่ายๆ ผลลับก็คือการเพิ่มอุณภูมิของโลกขึ้นเล็กน้อยทุกๆวัน"

พ.ศ.2439 (ค.ษ1896)

นักเคมีวิทยาชาว สวีเด็น Svante Arrhenius เสนอความคิดแรกของการสร้างก๊าซเรือนกระจกโดยมนุษย์ และไม่ใช่ธรรมชาติ เขาสร้างสมมุติฐานขึ้นมาว่า การเผาไม้ถานหิน 200 ปีที่ผ่านมาได้สร้างกาศ CO2 ขึ้นมาอย่างมหาศาลและ ทำให้อุณภูมิของโลกเราร้อนขึ้น Arrhenius เคยพยายามจะคิดหาเห็นผลว่าทำไมโลกเราจึงเกิดยุคน้ำแข็ง แต่เขาก้ไม่เคยเข้าใจมันอย่างแท้จริง

พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1938)

นักวิศวะ ชาวอังกฤษ Guy Stewart Callendar ได้ค้นคว้าและนำตัวเลขมารวมกัน สิ่งที่เขาค้นพบคือ อุณภูมิของโลกเราได้เพิ่มสูงขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ ร้อยปีที่ผ่านมา นอกจากนั้น เขายังพบว่า ก๊าซ CO2 ในชั้นบรรยากาศได้เพิ่มขึ้นถึง 10% อีกด้วย สุดท้ายเขาได้กล่าวว่า สิ่งที่ทำให้อุณภูมิของโลกปรับตัวสูงขึ้นคือ ก๊าซ CO2 นี้เอง

พ.ศ. 2500 (ค.ศ.1955)

นักวิทยาศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัย John Hopkins นามว่า Gilbert Plass ได้พิสูจว่า การเพิ่มปริมาณของ CO2 ในชั้นบรรยากาศคือสาเหตุที่ทำให้โลกร้อนขึ้น จนถึงปี พ.ศ.2504 (ค.ศ.1959) เขาได้ทำนายว่าอุณภูมิของโลกนั้นจะเพิ่มขึ่นถึง 0.2 C

พ.ศ. 2503 (ค.ศ.1958)

นักเคมีวิทยา Roger Revelle และ Hans Suess ได้จ้าง นักธรนีวิทยา Charles Keeling ให้ทำการวัน จำนวลก๊าซ CO2 ในชั้นบรรยากาศอย่างต่อเนื่อง หลังจากนั้นเพียง สองปี ขั้วโลกใต้ Antarctica ได้หายไปส่วนหนึ่ง และเป็นสิ่งที่เริ่มทำให้ชาวโลกหันมาตระหนักถึง ปัญหา กาศ CO2 นี้ หรือที่ปัจจุบันคือ โลกร้อนนั้นเอง

พ.ศ.2512 (ค.ศ.1970)

วันที่ 22 เมษา ปี2512 เป็น "วันโลก" วันแรกของอเมริกา ชาวอเมริกา 20ล้านคนออกมาร่วมฉลอง งานที่จัดโดย วุฒธิสมาชิก Gaylord Nelson จากพรรคเดโมเเครด และในวันนั้น ได้มีการแถลงข่าวร้าย เกี่ยวกับถาวะโลกร้อนสู่สายตาชาวอเมริกานั้นเอง

พ.ศ.2521  (ค.ส. 1979)

การประชุมอากาศโลก ได้เกิดขึ้นนะกรุงเคเนวา ซึ่งนำไปสู่ โปรแกรมช่วยโกร้อนครั้งแรกของโลกนำโดยนานาชาติ

พ.ศ.2527  (ค.ส.1985)

การประชุม อากาศโลก ในเมือง Allach ประเทศ ออสเตรเลีย นักวิทยาศาสตร์ได้เปิดเผยว่า อุณภูมิของโลกที่สูงขึ้นนี้ จำนำไปสู่ การละลายของน้ำแข็งซึ้งจะหมายความว่า น้ำทะเลจะสูงขึ้นเช่นเดียวกัน นอกจากนี้ นักวิทยาศาสตร์ยังกล่าวว่าพวกเขาได้ค้นพบช่องโหว่ในบรรยากาศ เหนือขั้วโลกตายอีกด้วย

พ.ศ.2529  (ค.ส.1987)

มีการบันทึกวันที่ร้อนที่สุดตั้งแต่มีการบันทึกอุณภูมิโลกมา สามปีให้หลัง ยุค 80 ถูกบันทึกเป็น 10 ที่ร้อนที่สุด ตั้งแต่มีการบันทึกอุณภูมิโลกมา